Voetsporen ook van mijn dierbare neef Huib

Lieve alemaal,

Het was al heel lang een grote wens van mij in de voetsopren van mijn ouders te treden. Mijn wens is in vervulling geaan en ik heb meer dan ik wenste mogen beleven. Zoals ik al schreef wat een rijkdom familie is, voor mezelf sprekend, vooral mijn Indische familie zowel de la Combe's kant van mijn moeder als de Hoed kant van mijn vader. Ik ben zoveel mogelijk in al hun voetstappen getreden. Heb door het huis in Poerworedjo van mijn moeder en haar zussen mogen wandelen, samen met mijn moeders dierbare zus tante Milly...Heb door de Afrikaanse wijk mogen wandelen waar mijn vader vaak kwajongensstreken uithaalde samen met oom Daan Cordus, een van pa's beste vrienden die nu nog steeds hier in Nederland leeft. Als ik straks terug in Nederland ben hoop ik met oom Daan en zijn vrouw tante Eef nog herinneringen van voreger op te mogen halen. Ik weet nu waar het zich allemaal afspeelde. De Alun Alun (gemeenschappelijk plein in dorp/stad waar alle kinderen speelden) met tante Milly opgelopen en terwijl ik zo rond keek zag ik bijna mijn moeder met al haar zussen daar spelen...Daarna naar graf van opa Willem Michel Alexander de la Combe, vader van mijn moeder en haar zussen. Samen met tante Millyu en tante Lucy(tante non, zus van pa) hebben wij eerst bloemen op het graf van opa gestrooid en heb ik zes roosjes op boevnste steen bij opa gelegd. Zij vertegenwoordigen ma en al haar 5 zussen. De rest van alle bloemen heb ik over het hele graf van opa gestrooid en staat symbool voor alle kleinlinderen en achterkleinkinderen van opa. Daarna hebben wij in een kleine ceremonie het zakje as van pa en ma over het graf uitgestrooid en hebben wij gebeden voor mijn vader, mijn moeder en iedereen van de fasmilie. Het was een voorrecht dit te mogen doen.
Terug in Malang heb ik samen met tante Trees (halfzusje van mijn moeder) en haar man oom Sulis ook weer met kleine ceremonie weer symbolisch zakje as van pa en ma over de graven van moeder van ma, oma Moes, Maria Titip en moeder van pa, oma Elisabeth Hoed Karnijem
uitgestrooid. Paar dagen ervoor was ik samen met tante Milly er al geweest. Helaas had ik toen beetje as van pa en ma niet meegenomen. Wel hebben wij toen over beide grafstenen weer bloemen uitgestrooid en ook hier gebeden voor iedereen.


Mijn missie wat Indonesie betreft is bijna tot zijn eind. Ik ben (dank ook voor jullie extra advies Lilly en Geert, Andre en Barbara) nu af aan het bouwen en aan het genieten van al het moois wat Bali te bieden heeft. Alleen zal het wat beperkt blijven tot in de buurt van mijn hotel. Een tragisch bericht kreeg ik van mijn borer Frans uit Nederland door. Een van mijn meest dierbare neven, Huib, zoon van tante Canny is vrijdagochtend overleden.
Mijn broers hebben met elkaar besproken of het slim was mij dit op Bali te melden. Hebben er toch voor gekozen dit te doen en ik ben hen hier heel dankbaar voor. In alle rust kan ik nu dit verwerken, hoewel je ook graag dit met je dierbaren dichtbij je zou willen delen. Maar wij allen hebben een zeer hechte band. Ik voel fat in gedachten
wij er toch voor elkaar zijn ook al is het bijna aan de andere kant van de wereld.

Jullie begrijpen dat ik nu niet meer verslagen ga maken van mijn reis. In later stadium zal ik dit verder afmaken. Mijn familie richt zich nu geheel op het gezin van Huib, zijn vrouw Lilian en de 3 dochters Merel, Ruth en Pien, leeftijd van 7 tm 12 jaar. Ik wens hen alle kracht toe om hoe dan ook toch verder te kunnen gaan. Mijn broers, Rian en ik denken hierbij ook nog extra aan onze tante Canny, die inmiddels rond 83 is. Natuurlijk vragen wij ons af waarom onze dierbare tante dit nog mee moet maken. Niemand kan hier een antwoord op vinden. Wij weten gelukkig dat zij nog 7 kinderen met aanhang f\heeft die haar in alles zullen steunen. Tante Canny en ook al de kinderen van mijn tante,mijn neven en nichten wensen mijn broers, Rian en ik alle kracht toe. De voetsporen van mijn ouders heb ik bijna tastbaar kunnen voelen en daar ben ik heel dankbaar voor. Het is alof ik ze nu compleet bij mij mag hebben.
De voetsporen van Huib zijn er ook velen. Dat later Lilian en de kinderen in deze stappen die overal door Huib zijn gezet, Huib op deze manier toch tastbaar bij zich mogen hebben.

De vrijdagochtend de 7 de januari begreep ik van Frans is Huib van ons heen gegaan. Tante Milly gaat in Lawang iedere dag om 5.30 1/2 uur naar de kerk toe. Er is dan een mis. Ik vroeg tante Milly of ik die vrijdagochtend om 5.30 met haar meemocht, ook omdat ik nog even voor iedereen wilde bidden en het mij ook een fijn gevoel gaf. Om 5.15 in ochtend liepen tante Milly op die mooie vrijdagochtend naar de kerk. Daar aangekomen stonden in de 1 ste 5 rijen zowel links als rechts allemaal Farthers (jonge mannen die opgeleid worden voor pater/pastoor). Allemaal met een mooie witte lange soort van habijt aan. Gek, ze deden mij allemaal terwijl ik het zo aanschouwde op mijn neef Huib lijken, zo van achteren. Ik heb een mooie foto hiervan gemaakt...
Het werd voor mij een hele indrukwekkende mis die ik ook op de film gedeeltelijk heb opgenomen.
Na de mis stonden al deze fathers links en rechts iedereen een fijne dag toe te wensen en toen ik ze aankeek zagen ze er toch nog anders uit, maar allemaal heel bijzonder en hier en daar leken het weer alleemal kopieen van mijn neef Huib...
Wat voor boodschap dit ook zou betkenen, voor mij betekent het nu dat Huib wel van ons is heengegaan, maar dat er nog heel veel Huib in alles is achtergebleven. Dat alle mooie en dierbare herinneringen aan onze neef Huib op deze manier de troost voor iedereen mag zijn in de moeilijke tijden die komen. Maar dat deze herinneringen er wel voor mogen zorgen dat Huib straks in ieder 's hart een mooie plaats mag krijgen. Vooral bij zijn vrouw Lilian en de kinderen en mijn atnte Canny die het allemaal nu heel hard nodig hebben.

Lieve broers, en Rian, Tante Juul, tante Jenny en oom Harry, terwijl ik hier in Bali rondloop word ik regelmatig vergezeld door 2 donkere vlinders en een witte soms gele vlinder. Het voelt heel fijn aan.

Ik ga sluiten. Laat de site toch open voor ieder zijn reactie hier op te laten schrijven, vooral die Huib gekend hebben. Kan veel goed doen voor tante Canny en gezin van Huib en alle broers en zussen van Huib en aanhang.


Liefs,

Elly