Familie, wat een rijk bezit.....! - Reisverslag uit Batavia, Indonesië van ellinora - WaarBenJij.nu Familie, wat een rijk bezit.....! - Reisverslag uit Batavia, Indonesië van ellinora - WaarBenJij.nu

Familie, wat een rijk bezit.....!

Door: ellinora

Blijf op de hoogte en volg

04 Januari 2011 | Indonesië, Batavia

Heb net eerst alle reacties gelezen en dank aan nichtjes: Nancy, Rosita, Saska,Suzanne en dochter van Suzanne Sabine, Marjo, Jolanda van tante Juul, broers: Doug, Ron,Frans, Neven: Robbert en Sjef vriendinnen: Sas, Annemiek., Esther, Barbara,Lilly en echtgenoot Geert en zusje van Lilly, Esther en echrgenoot Mike.
Mocht ik weer iemand vergeten zijn, dan zal dat zeker bij het eerstvolgende verslag staan.

Hier een speciaal verslag gericht aan tante Juul maar natuurlijk ook bestemd voor alle broers en hun aanhang, alle nichten en neven, alle vrienden en vriendinnen.
Maar ik las net de reactie van Sjef dat hij steeds alle verslagen uitprint en aan mijn dierbare tante Juul, zusje van mijn moeder die samen met mijn broers mijn moeder tot aan haar dood verzorgd heeft. Ik waardeer het heel erg dat mijn nichtje Jolanda en haar echtgenoot Sjef steeds een priny maken van alle verslagen en dit naar tante Juul brengen zodat zij deze ook kan lezen. Tegelijkertijd ontroert dit mij heel erg! Lieve Jolanda en Sjef, mijn intense dank hiervoor!

Lieve tante Juul, Wat er hier allemaal met mij gebeurt is eigenlijk te veel om op te noemen. Ik ontvang hier zoveel warmte en liefde en bij tante Milly heb ik het gevoel of ma heel dichtbij mij is. Vooral toen tante Milly mij samen met tante Lucy begeleidde naar Poerwordejo. Heerlijk met haar op de achterbank 10 u lang op weg naar Poerworedjo te mogen zitten. Net als bij u lieve tante Juul, voelt tante Milly gelijk alsof ma bij mij is aan. Wat jullie ook gemeen hebben en dat heeft tante Jenny, jongste zusje van ma die ook nog in Nederland woont ook, is dat alsik met jullie praat het voelt alsof ik met een dierbare vriendin praat. Jullie allen zijn nog zo jong vanzien, maar vooral ook jong van harte. Ik denk dat dit in al de meisjes de la Combe zit....

En op die achterbank, terwijl wij 10 uur lang door het mooie indonesische landschap reden op weg naar voor mij meest magische plaats Poerworedjo, vertelde tante Milly de meest ontroerende en meest indrukwekkende verhalen van vroeger....Wat ze samen met haar zussen had meegemaakt. Hoe hun jeugd er voreger uitzag, de onbezorgde tijd in het mooie huis in Poerworedjo (zie foto 1 ste verslag), maar ook de verhalen van de angstige momenten tijdens de Bersiap tijd. Ze vertelde dat ze eigenlijk zou trouwen met een indische jongen, Harry van de Voord... Dat zij 2 jaar verkering met hem kreeg en dat hij toen voor Nederland getekend had...
Hij vroeg haar ten huwelijk en zij hoefde alleen nog maar haar geboortepapieren te regelen....
Helaas, deze papieren wisten de nonnen niet te vinden pas aantal maanden later toen Harry al in Nederland was en zij niet meer naar Nederland mocht gaan.... Hoe geschiedenissen dan totaal anders kunnen lopen...
Dit verhaal hoop ik straks in Nederland volledigop te mogen schrijven.
Ook heel veel mooie verhalen passeerden de revue...Hoe alle zusjes in het klooster steeds voor elkaar zorgden. Vooral voor tante Jenny en tante Marie die toen rond 4 en 5 jaar waren...Het zijn indrukwekkende verhalen geworden waarbij ik zo dichtbij alles waar het gebeurde bijna beeldend kon volgen...Soms keken tante Milly en ik elkaar niet aan maar voelden wij beiden toch tranen naar boven komen.
En ook vertelde tante Milly over onze dappere oma moes die helaas na het overlijden van opa de la combe ineens met 6 kinderen van de leeftijd van 2 tot en met 12 achterbleef...Ze kon niet anders dan haar dochters in het klosster onderbrengen zodat de zusjes toch nog een toekomst konden hebben.
Tante Juul, tante Milly vertelde ook dat zij wist dat de nonnen jullie niet veel eten konden geven. Zij moesten nog voor zoveel andere kinderen zorgen. Tante Milly vertelde dat oma dan regelmatig stiekem achter het beeld ik dacht van de helige Jonhannes (ja Sabine, ook het beeld waar alle zusjes zich bij de omsingeling achter verscholen hadden, heb foto!) eten verstopte die jullie zusjes dan later vonden...
En wat voelde en voel me nog steeds een rijk mens dat ik daar op die achterbank de geschiedenis vanuit tante Milly van u allen zo mocht horen. Zij maken de verhalen die ik van u en tante Jenny en ma heb gehoord helemaal compleet.
Wat heb ik diep respect voor u, tante Milly, tante Jenny, ma en alle zusjes de la Combe en oma! Hoop dit alles nogeens op papier te mogen zetten.

Lieve tante Juul, ik geniet met volle teugen van tante milly vooral, maar ook van alle lieve neven en nichten hier! Wat een rijk bezit heb ik toch, zowel in Nederland als hier in Indonesie deze dierbare familie te hebben!

Dikke kus voor u in het bijzonder en zal tante Milly extra knuffelen vooru! En alle leifs voor allen daar!

tot gauw weer mijn volgende verslag! Zal pas morgen zijn.

Elly



  • 06 Januari 2011 - 10:57

    Tante Juul:

    Hallo lieve El,

    Heb jou verslag van dag tot dag gelezen. Wat een kei ben je toch, ondanks die trippen wat al heel vermoeiend is. Weet je El ik voel alsof ik met jou op vakantie ben. Ik was onder de indruk toen jij de ontmoeting na 31 jaar hun weer terug zag, heb van emotie een traantje weggepinkt. Zo ervaar ik dit elk jaar de eerste ontmoeting. Wat leuk dat je meteen naar Trawas bij Robby in zijn hotel bent geweest. Heerlijk koel hoog in de bergen en een mooi panorama. Geen verkeer, alleen de rust, hier wordt ik wel 100 jaar en dan niet te vergeten het heerlijke eten elke dag. En hoe was jou indruk toen je in ons ouderlijk huis kwam, de tijd heeft hier stilgestaan.
    Alle kamers nog hetzelfde, niks veranderd alleen wat ruimer gemaakt was mijn indruk toen. Mijn emotie was groot, flink zitten huilen, alles zag ik van mijn jeugd. 7 jaar was ik toen wij daar weggingen. En dan de kali ernaast (kali rivier) waar wij dikwijls op blote voeten in het water liepen en onze papa boos werd, te gevaarlijk, maar als kind dacht je daar niet aan. Je bent in midden Java geweest, heb je de bourobudur en Prambernan tempel nog bezocht en in Jakarta bij tante Roos geweest? Ja El het is voor jou veel te kort, maar toch lees ik dat je veel gezien hebt en geniet van al het moois wat Indonesie heeft. Mijn roots, het spreekwoord , ik ben en blijf een Indo haha. Je hebt ook bij Rina en Budie gelogeerd, mooi en gezellig huis. Jammer dat ik tante Milly niet aan de lijn had, heb 2 x gebeld met pech geen Milly. In Bali ga ik het weer proberen. Als je dit leest ben je reeds in Bali, goh en dan je klaarmaken voor de terugreis naar huis. Wat een belevenis voor jou. Ja El aan alles komt een end, je bent nooit uitverteld. Lieve El geniet de laatste week in Bali met Milly en Lucy. Groetjes en xx voor tante Milly en Lucy.

    Liefs Tante Juul

    Lieve Milly,

    Jammer dat wij elkaar niet gesproken hebben, in Bali probeer ik jou te bellen. Heb je de foto's in de sneeuw ontvangen? Bij jullie veel te warm en bij ons veel te koud. Doe de groeten aan Bert, Nanne, Nandang, Robby, Wayan, Stanny, en allen die mij dierbaar zijn xxxx en Lucy niet te vergeten.

    Liefs Juul

  • 06 Januari 2011 - 22:26

    Sandra D.:

    Lieve Elly,

    wat bijzonder dat je dit ook voor ons (nichten en neven) doet. Ik ben ook heel dankbaar als ik lees hoe jouw ervaringen zijn. Je schrijft zo gedetailleerd en neemt ons echt mee op reis. Toen jij daar de kretek (sorry, hoe schrijf je dit ook alweer?) rook, kon ik het gewoon ruiken. Jij bent jouw roeping als verslaggeefster misgelopen! Frans schreef al eerder dat jij daarthuis maar eens uitgebreid over moet vertellen aan ons en dat lijkt mij een goed plan. Ik wil nog even kwijt dat jouw verhalen mij hebben ontroerd en dat ik met een brok in de keel heb gelezen. Iedereen zo jong op die foto's en hoe het leven daarna is verlopen met al hun zorgen en verdrietjes. En ja, zo is het leven. Lieve El, geniet lekker van jouw vakantie en let goed op jezelf. Dikke x van Sandra (en Gerard)

  • 06 Januari 2011 - 22:31

    Sandra D.:

    Lieve El,

    nog wat vergeten. Ik heb ook gelachen hoor! Die anekdotes met die waterkoker! Tante Milly alles op de tast ha ha. En dan tante Lucy met dat sms-verhaal. Geer vroeg elke keer aan mij; "wat zit je toch te lachen?" Ík vind het zo grappig hoe Elly dit allemaal schrijft"En dan die reactie van Ronnie met dat schaatsen op het ijs! Geer keek zo droog waarop ik antoordde: daar moet je een indo voor zijn ha ha. xx

  • 08 Januari 2011 - 19:52

    Raymond:

    Hey Elly zo zie je maar het zijn net inderdaad allemaal kopietjes van ma.
    Wij zijn razend benieuwd naar je verhalen foto's en films

    Groetjes uit Heijningen

  • 10 Januari 2011 - 17:01

    Arthur:

    Helemaal te gek dat reisverslag.ik wist niet dat je dat kon doen via internet.Doe iedereen de groeten van burgina,arthur,jaimy,manolo,debbie en Iris

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Indonesië, Batavia

in de voetsporen van mijn ouders

het is inmiddels 31 jaar geleden dat ik voor het eerst naar Indonesie ging, voorheen Nederlands Indie. Het land waar mijn ouders geboren en opgegroeid zijn. Ik was net 24 jaar en besefte toen nog niet wat een "Indische culturele" rijkdom ik van hen heb meegekregen. Mijn doel toen was mijn oma zien die daar in het plaatsje Malang woonde bij een van de zussen van mijn moeder, tante Millie. Ik was samen met mijn broer Ronnie. Ron en ik hadden nog niet dat oog ontwikkeld voor de schoonheid van het land Indonesie en voor onze eigen roots. Het was een soort van op bezoek bij familie en toevallig dat het land Indonesie heette. ik werd doodziek. Ben 1 week bij familie in Jakarta geweest en gelukkig nog 1 week bij mijn oma in Malang. Daar heb ik zowel van mijn oma als van mijn tante Millie en haar familie genoten. Helaas moest ik ivm mijn ziekzijn binnen 2 weken weer terug naar Nederland waar ik gelukkig weer snel herstelde. En dat was mijn vakantie naar Indonesie.
Nu dus 31 jaar naar dato ga ik weer. Wil de reis van toen herschrijven...wel met een ander doel.

In deze 31 jaar heb ik het verleden van mijn ouders en van mijzelf leren waarderen. Heb veel van beiden meegekregen. Zeker, ik ben heel Nederlands opgevoed en opgegroeid. Voel me op en top Nederlands, maar het Indisch zijn voelt nu aan als een zeer warme culturele rijkdom. Ik ben nu meer dan trots op mijn Indische achtergrond.
11 jaar geleden is mijn dierbare pa overleden en vorig jaar in juli mijn dierbare ma. Na het overlijden van mijn moeder is mijn grootste wens geworden in haar voetssporen te treden en ook in die van mijn vader. Beiden zijn geboren in de garnizoenstad Poerwordejo, dichtbij Djokjakarta(vertel ik later over als ik daar ben). De 3 zussen van mijn moeder op te zoeken die mijn moeder zo ongeveer 30 jaar geleden voor het laatst gezien hebben en met deze zussen naar alle plekken in Indonesie te gaan waar mijn moeder geboren is, haar jeugd heeft beleefd en waar ze samen met haar zussen het merendeel van haar jeugd bij de zusters Urselines in Malang heeft doorgebracht. Het Nederlands-Indische leven van zowel mijn moeder en ook mijn vader van toen samen laten gaan met het heden van beiden hier in Nederland. Hier naar op zoek gaan en vinden dat is mijn grootste doel. En natuurlijk is dit ook een zoektocht naar mijn Nederlands-Indsch zijn zelf.
Mijn moeder was met totaal 7 zussen waarvan er nog 3, tante Roos, tante Millie en tante Trees in Indonesie wonen en 2 zussen In Nederland. Totaal woonden 4 zussen hier in Nederland. Dat zijn Pauline (mijn moeder), tante Juul, tante Marie en tante Jenny. Tante Marie is helaas al op vroege leeftijd overleden.
Al deze zussen hebben een grote kinderschaar gekregen. Bij mijn vader waren ze, zover als ik weet met 10 kinderen. Daar zijn alleen de zus van mijn pa, tante Canny nog in leven en broer van mijn pa oom Jos. Later zal ik meer vertellen over de achtergrond van zowel mijn moeder als mijn vader. Dat zal zich meer gaan ontpoppen naarmate ik dichter bij de roots van zowel mijn ma als pa zal komen.
Dit reisdagboek bijhouden wil ik heel graag doen voor alle tantes en ooms van mij die nog in leven zijn en voor alle nazaten van de zussen van mijn moeder en de broers en zussen van mijn vader.
Hoop van harte dat al mijn tantes en ooms, mijn broers, kinderen van mijn broer, alle nichten en neven ook een beetje mee mogen genieten van mijn reis door mijn en ook ons verleden.
Ook voor al mijn vrienden en vriendinnen wil ik dit doen zodat ook zij meer van mijn Indische roots meekrijgen en dit ook mee mogen beleven. Ik hoop van harte dat ik ook hen hier mee mag verrijken.
Ik ga mijn best doen dit elke dag zo goed mogelijk bij te houden. Vele tantes en ooms zijn al terug geweest en ook nichten en neven. Ik hoop dat de reis naar mijn roots een extra toevoeging op jullie ervaringen mag zijn. Het is nog 6 dagen te gaan en ik mag hier in Nederland de kerst nog heerlijk meevieren. Daar ga ik ook van genieten.
Daarna wil ik er zijn voor mijn tantes en om het Nederlands-Indie van mijn ouders terug te vinden. Een aantal "moessons" (Indisch tijdschrift) liggen naast mijn bed en die hebben mij de afgelopen 4 weken geholpen langzaam mijn Nederlands jasje om te ruilen voor het Nederlands Indie van toen, de Tempo Doeloe van weleer ....
Ik ben er bijna klaar voor....En natuurlijk is ieder van harte welkom op mijn reisverslagen te reageren en tips zijn meer dan welkom!
Tot gauw mijn volgende verslag!

Elly

Recente Reisverslagen:

28 Januari 2011

foto's familiearchief Neys met opa Hoed! Dank Andé

27 Januari 2011

foto's bij verslag stiekem verdwijnt pelan pelan

26 Januari 2011

stiekem verdwijnt het pelan pelan gevoel....

14 Januari 2011

in de geest van onze Tempo Doeloe!

09 Januari 2011

Voetsporen ook van mijn dierbare neef Huib

08 Januari 2011

wat leuk zoveel reacties

04 Januari 2011

Familie, wat een rijk bezit.....!

04 Januari 2011

Lutju tjarita (leuke anecdote in het maleis)

04 Januari 2011

snel intermezzo, morgen uitgebreid 2 uur verslag!

31 December 2010

Slamat Tahun Baru voor jullie allen

29 December 2010

de adem van de stille kracht.....

29 December 2010

even intermezzo ingelast.....

28 December 2010

Leve de stewardessen van Malaysia Airlines...

27 December 2010

afscheid winterwonderland Nederland

22 December 2010

Spannend en leuk alle reacties!

22 December 2010

speciale aandacht voor mijn tante Lucy

21 December 2010

in de voetsporen van mijn ouders

30 November -0001

de adem van de stille kracht.....

Actief sinds 13 Dec. 2010
Verslag gelezen: 313
Totaal aantal bezoekers 32200

Voorgaande reizen:

27 December 2010 - 12 Januari 2011

in de voetsporen van mijn ouders

Landen bezocht: